Urodzony w Krakowie 21 maja 1949 r. Matura w V LO im. S. Witkowskiego w Krakowie (1966 r.). Studia na Wydziale Architektury PK (1966–1971) zakończone wyróżnioną pracą dyplomową pt. “Sieć osiedleńcza i turystyczna Bieszczadów Zachodnich”. W czasie studiów działał w Kole Naukowym “Krajobrazy”. Po dyplomie roczny staż w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej PWRN w Kielcach. Od 1972 r. pracuje nieprzerwanie na Wydziale Architektury, na kierunku architektura krajobrazu: praca dydaktyczna – prowadzi już przez 63 semestry zajęcia z grupami studenckimi; praca naukowa – opublikował ponad 90 artykułów i wykonał ponad 50 prac studialnych oraz praca społeczna w radach naukowych Bieszczadzkiego (od 1991 r.), Gorczańskiego (od 1993 r.) i Magurskiego (od 1995 r.) Parku Narodowego.
   W latach 1977–1981 prowadził zajęcia na Wydziale Malarstwa Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych; od 1998 r. – liczne zajęcia na Wydziale Leśnym i Ogrodniczym Akademii Rolniczej w Krakowie; od 1999 r. – wykłady i ćwiczenia na kierunku ochrona środowiska Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego; w 2002 r. rozpoczął też nauczanie w Wyższej Szkole Zawodowej w Tarnowie.
   Współpraca zagraniczna z Politechniką we Lwowie, ze STA w Bratysławie i Politechniką w Zagrzebiu.

– zastosowania metody architektoniczno-krajobrazowej w planowaniu i projektowaniu kulturowego krajobrazu polskiego,
– doskonalenia terminologii “swojej” dyscypliny naukowej,
– rozwijania teorii wnętrz krajobrazu w duchu “szkoły krakowskiej”.

    Żona Krystyna (architekt), córka Barbara (filolog, zarządzanie kulturą). Zamiłowania: fotografowanie i malowanie krajobrazu polskiego.
   Rozprawa habilitacyjna – “Ściany i bramy w krajobrazie”. Habilitacja zatwierdzona 25.02.2002 r.

    Urodzony 18 października 1951 r. w Żywcu. Technikum Mechaniczne ukończył w 1970 r. W tym też roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym, gdzie w 1975 r. obronił pracę magisterską z fizyki ciała stałego. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Instytucie Fizyki Politechniki Krakowskiej. W 1984 r. obronił pracę doktorską pt. “Badania właściwości kompleksów z przeniesieniem ładunku poli(N-winylohalogenokarbazolu) i jego pochodnych z tetracyjanoetylenem” na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej. Promotorem przewodu doktorskiego był prof. dr hab. inż. J. Pielichowski.
   W latach 1984–1985 przebywał na stypendium naukowym w Department of Polymer Technology w Royal Institute of Technology w Sztokholmie, gdzie zajmował się degradacją polimerów, a w latach 1992–1993 na stypendium naukowym na University of New Mexico w USA. W 1996 r. odbył praktykę w firmie Columbus Instruments w USA. Przez cały czas zajmował się fizycznymi właściwościami polimerów i ich kompozytami, ze szczególnym uwzględnieniem ich właściwości elektrycznych i optycznych.
   Jest autorem lub współautorem wielu artykułów w czasopismach zagranicznych i krajowych (67). Brał udział w konferencjach krajowych i zagranicznych, gdzie prezentował swoje prace (82 prezentacje w formie wykładów i posterów). Współpracuje z CEA w Saclay, instytutami fizyko-chemicznymi uniwersytetów w Angers, Le Mans (Francja), instytutami fizyko-chemicznymi Królewskiej Akademii Medycznej w Sztokholmie, Politechniki Warszawskiej, Politechniki Wrocławskiej, Akademii Górniczo-Hutniczej, Akademii Rolniczej w Krakowie, Akademii Pedagogicznej w Częstochowie.
   Zainteresowania: muzyka, architektura zamków i pałaców, sport (narty, żeglarstwo, pływanie, siatkówka, jazda konna).
   Rozprawa habilitacyjna – “Fizyczne właściwości układów polimerowych zawierających grupę karbazolową w aspekcie zastosowania ich w diodach elektroluminescencyjnych”. Przewód habilitacyjny – Wydział Fizyki Technicznej i Jądrowej AGH. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk fizycznych w zakresie fizyki – fizyki polimerów otrzymał 29 października 2001 r.

    Urodzony 1czerwca 1942 r. w Sielcu. Matura w V LO im. A. Witkowskiego w Krakowie w 1960 r. Studiował na Wydziale Mechanicznym PK w latach 1960-1965. Po uzyskaniu dyplomu magistra inżyniera mechanika pracował na Wydziale Mechanicznym w Katedrze Aparatury Przemysłowej kierowanej przez prof. J. Krakowskiego. W 1968 r. został służbowo przeniesiony do Katedry Inżynierii Chemicznej na nowo powstałym Wydziale Chemicznym PK. Był współorganizatorem katedry i laboratorium dydaktycznego, autorem i wykonawcą wielu stanowisk laboratoryjnych.
   W 1973 r. na Wydziale Mechanicznym PK obronił pracę doktorską. Specjalizuje się w zagadnieniach tj.: zastosowanie aparatów z trójfazowym złożem fluidalnym do procesów absorpcji i odpylania gazów, odsiarczanie gazów spalinowych i racjonalne użytkowanie energii w przemyśle.
   Jest autorem 40 publikacji, 35 prac przedstawionych na konferencjach oraz kilkudziesięciu opracowań dla przemysłu. Prace z zakresu odsiarczania spalin ukierunkowane są na zagadnienia procesowe i optymalizacyjne, a przede wszystkim na opracowanie nowych rozwiązań aparaturowych. W tej dziedzinie jest uznanym specjalistą w kraju.
   Za osiągnięcia naukowe dwukrotnie uzyskał nagrodę Ministra Edukacji Narodowej. Przez wiele lat był zastępcą dyrektora Instytutu Inżynierii Chemicznej i Chemii Fizycznej.
   Rozprawa habilitacyjna – “Hydrodynamika i wymiana ciepła w absorberze z trójfazowym złożem fluidalnym”. Habilitacja zatwierdzona 28.12.2001 r.